Bazar 2011 - Foto's en verslag

< prevnext >

Verslag van de bazar op 12 november 2011

Nico vroeg mij of ik een verslag wilde schrijven van de bazardag. Rare vraag, want, natuurlijk wil ik een stukje schrijven, graag zelfs.

Direct daarna vraag je je af: Waarom is deze bazar zo leuk en meer dan de moeite waard om je voor de volle 100% in te zetten? Ik kijk nu, drie dagen na de bazar, nog eens in Levenslicht nr. 8 en zie dat elk van de bazardoelen 2011 het waard is om je volledig voor in te zetten: 1. Stichting Camelia op Midden-Java. 2. Ruth Mirabel Cruz in Honduras.3. Sichting Chamavita in Tanzania. 4. Stichting Kinkole in Congo. 5. Vredesactiviste mevrouw Diet Koster in Palestina. 6. Doopsgezind WereldWerk. 7. Adoptieprogramma IMO. 8. Inloophuis in Almere en dan natuurlijk 9. Onze eigen Doopsgezinde Gemeente.

Oké, elk van deze doelen is het dus al waard om je 100% voor in te zetten en misschien is dat voor een groot aantal van jullie de reden, maar is dat ook zo voor mij?

Ik moet eerlijk zijn. Nee, hoewel ik heel blij ben dat er een groot bedrag over deze negen ‘doelen’ verdeeld kan worden, gaat het bij mij om iets anders. Ik vind het zo verschrikkelijk leuk om van de bazarorganisatie deel te mogen uitmaken, waarbij iedereen met zo veel plezier de bazardag tot een groot succes wil maken! Al die sociale contacten die er weer zijn rondom deze bijzondere dag, die zijn toch goud waard. En of je nu spullen komt inbrengen voor de rommelmarkt, boeken- of kledingverkoop, of je hebt iets gemaakt (prachtige kerstkaarten, handdoeken met geborduurde rand), alleen (kerstboomrok) of met anderen (grote quilt), gebakken (heerlijke cake) of bedacht (waar staat de picknickmand?) we zijn allemaal voor hetzelfde doel in touw. Sinds een paar jaar beleef ik erg veel plezier aan het ‘iets’ maken van ‘niets’! Het is zo leuk om uren bezig te zijn met het knippen en sorteren van DE-punten om dan op een zaterdagmorgen met Linda (Tas) en ruim 65.000 punten naar Amsterdam te gaan en daar mooie cadeaus uit te zoeken, alleen maar op punten(!), bijzonder toch. Of om een hele tijd alleen maar bloemenzegelboekjes vol te plakken (dit jaar zelfs nog een heleboel oude zegels, maar ook die mocht ik nog inwisselen) en die dan om te ruilen voor algemene bloemenzegel waardebonnen (wel voor € 70,-). Ik hoop dat u het komend jaar (en dat mag gerust ook tussendoor) ook weer alle zegels die u maar krijgt, of ergens nog heeft gevonden (koffiebonnen, ook AH, zegels bakkerij Het Stoepje, Shell-zegels, zegels kaasboer weekmarkt) gaat inleveren (DE-trommeltje staat achter in de kerk). Alvast dank.

Begint dit nu al op een stukje over de bazar 2011 te lijken … Welnee, helemaal nog niet.

Goed. Van tevoren ben ik alleen woensdagavond en donderdagavond even langs geweest en was toen al onder de indruk van het werk dat al verzet was. Alles is steeds zo onder controle, het is bijna eng. Donderdagavond stond de fietsenstalling al zo verschrikkelijk vol. We hebben toch wel enorme mazzel gehad met het weer dit jaar. Zo prachtig, niet teveel wind, niet te koud en helemaal geen regen. Had niet mooier gekund, hoewel we elk jaar zeggen: Het weer maakt eigenlijk niets uit! Maar dit was toch wel erg prettig.

Zaterdagmorgen bruist het echt. Buiten helpt iedereen even mee om alles uit de fietsenstalling naar voren te brengen. Vele handen maken licht werk! Binnen is het een plaatje, wat is er een gigantische hoeveelheid mooie bloemen/planten, wat staan alle boeken/cd’s keurig in gelid en wat staan alle onderdelen er prachtig bij. De toiletpot valt op. Leuk bedacht: hoeveel meter toiletpapier zit er op de rol? Gezellig is het om voor we ‘los’ gaan, met z’n allen koffie te drinken en natuurlijk al een draai aan het rad mee te maken (voor een groot aantal van ons ook de enige draai). Elise en Nelleke spreken ons toe en geven ons het gevoel erg belangrijk te zijn met als grote opdracht: heb veel plezier vandaag! Ik geloof dat dat iedereen gelukt is!

10.30 uur. De deur gaat open en de eerste gasten worden binnengelaten. En wat is iedereen blij. Men rent gelijk op zijn of haar ‘gastheer/vrouw’ voor dat moment af en laat zich omringen door mooie dingen. Een tas met kinderkleertjes, een lekker potje appelmoes, een mooie tas, een prachtige ketting, kinderspeelgoed, een lamp, een puzzel, een kopje koffie met wat lekkers, een goed boek. De kinderen kunnen terecht op het kinderplein. Het diner voor twee staat op een A-locatie en wordt met verve ‘verkocht’. Mijn taak (samen met Paul K.) deze dag is: geld ophalen en daarna ook helpen tellen. Er zijn er die een beetje ‘zitten’ op hun geld en anderen geven het ruimhartig uit handen. Maar je komt overal en raakt met veel mensen even in gesprek, dat is erg leuk. Ik had geen badge op en geen bazargekke hoed en toch gaf iedereen me geld. Eigenlijk was ik hier nog wel een beetje verbaasd over, hoewel, heel veel mensen kennen me wel, maar toch … ik ben al jaren niet echt een trouwe doopsgezinde. Moet ik misschien toch komend jaar iets aan doen …? Of volgend jaar een badge of een gekke hoed dragen!

Jaap stond op een gegeven moment bij het hek voor en een mijnheer vraagt hem: “Heeft u mijn moeder gezien, ze heeft veel grijs haar”, waarop Jaap zegt: “Uh, nou daar lopen er binnen genoeg van!” waarop mijnheer zegt: “Nou, aan u heb ik ook niets!” Leuk voorval? Wij vonden, onder het eten, van wel.

Vanaf boven heb je een machtig mooi gezicht op de entree. Zoveel mensen als er liepen te zeulen met tassen, dozen en grote objecten. Coos, die ‘bijna’ iedereen wel een bloemetje ‘aansmeerde’. De ‘min of meer tweedehands artikelen’ buiten hadden bijna 75% meer opbrengst dan vorig jaar! Topteam (en spullen) heren en dame!

Annelies (Kooij) vertelde tijdens het eten nog dat ze vrijdag nog moest tennissen. Ze had haar tasje met tenniskleding apart gezet in het keukentje. Het is tijd om te gaan en ze haalt haar tasje even op, dacht ze … Nergens tasje te vinden. Even later ziet ze iemand op haar tennisschoenen lopen en ziet ze haar tasje staan. Het is gelukkig goed gekomen.

Om 16.30 uur start het laatste onderdeel: afsluiten, opruimen, prijzen bekendmaken en doorbellen, schoonmaken en de keukenbrigade (die al vanaf het eerste moment van dit evenement aanwezig is om iedereen van thee/koffie/broodjes/soep te voorzien, waarvoor HULDE) zorgt voor een maaltijd voor de laatste (ongeveer zestig) werkers. De opbrengst van ruim € 25.000,-, weet u inmiddels, we waren er allemaal weer stil van. Rond 21.30 uur gaan ook de laatste werkers moe maar heel erg voldaan naar huis. Tot volgend jaar.

We hebben een heel bijzondere Doopsgezinde Gemeente in Aalsmeer, daar mogen we apetrots op zijn. En ik ben heel blij dat ik daar deel van uitmaak en lid van ben.

Albertie Vreeken-Dragt